Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Η ιστορία του Παρνασσού


Στα 1967 γίνεται η πρώτη ασφαλτόστρωση του δρόμου προς Παρνασσό και αρχίζουν οι συζητήσεις για παραχωρήσεις εκτάσεων σχετικά με τη δημιουργία χιονοδρομικού κέντρου.
 
   Η πρώτη παραχώρηση έγινε στα 1968 στη Γαλλική εταιρεία «Πεσινέ» που εκμεταλλευόταν τους βωξίτες της περιοχής και παρήγαγε αλουμίνιο. Η έδρα του εργοστασίου ήταν στην Παραλία Διστόμου (Άσπρα Σπίτια).
 
   Η εταιρεία με τη σειρά της τοποθέτησε συρόμενο αναβατήρα (λιφτ) στη θέση Φτερόλακα (σημερινό κάτω parking1650m) ώστε να διευκολύνονται οι πρώτοι σκιέρ που γλιστρούσαν στις πλαγιές του Παρνασσού. Ανάμεσα στους Γάλλους ιδιοκτήτες της «Πεσινέ» υπήρχαν και ελάχιστοι Έλληνες που εργάζονταν στο εργοστάσιο της εταιρείας.
 
   Στα 1974 στη θέση Γεροντόβραχος λειτουργεί επίσημα το πρώτο χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού από ομάδα Αθηναίων πολιτών που λάτρευαν τα χειμερινά σπορ.
 
   Η ονομασία «Αθηναϊκός Όμιλος Φίλων Σκι» γνωστό και ως ski club Γεροντόβραχος υπάρχει και σήμερα, όπως και το χιονοδρομικό κέντρο Γεροντόβραχος, στις νότιες πλαγιές του Παρνασσού, με πίστες που αποτελούν πρόκληση και απόλαυση για πολύ καλούς χιονοδρόμους.
 
   Στις 16 Ιανουαρίου 1977 λειτουργεί επίσημα το χιονοδρομικό κέντρο Παρνασσού, στη θέση Φτερόλακα από τον ΕΟΤ.
 
   Το χειμώνα του 1981 λειτουργεί ο «πνεύμονας» των χειμερινών σπορ της Ελλάδας στη θέση Κελάρια. Πόλος έλξης για χιλιάδες χιονοδρόμους και επισκέπτες, το χιονοδρομικό κέντρο Παρνασσού συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη του χειμερινού τουρισμού της χώρας μας.
 
   Στα 1988,τοποθετήθηκε ο τριθέσιος συνδετικός αναβατήρας «Ερμής» που ένωσε τα Κελάρια και τη Φτερόλακα για τους χιονοδρόμους.
 
Έτσι οι χιονοδρόμοι έχουν τη δυνατότητα να μεταβαίνουν από τα Κελάρια στη Φτερόλακα και αντίστροφα χρησιμοποιώντας το συνδετικό αναβατήρα και όχι το ΙΧ.
 
   Κάθε χρόνο γίνονται έργα που αφορούν στη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών του χιονοδρομικού ενώ υπάρχει και φιλόδοξο σχέδιο επέκτασης των εγκαταστάσεων του χιονοδρομικού στη Β, ΒΑ πλευρά του ορεινού όγκου του Παρνασσού.